Rampa univerzitetskoj košarkaškoj selekciji

Piše: Živan Lazić

Aleksandar Đorđević je zaista bio zapanjen činjenicom da je čak 26 pozvanih odbilo da se odazovu za pripreme i potonji nastup u univerzitetskoj selekciji Srbije, među njima i mnogi koji su do sada redovno udovoljavali obavezama. Tako se u Zrenjaninu jedva okupilo desetak raspoloženijih, naknadno pozvanih, košarkaša.

Razvoj mladih košarkaša

Suviše velik broj nevoljnih da nastupe na Univerzijadi ukazuje da bi selektor i vođstvo Košarkaškog saveza imali više koristi ukoliko bi se malo više zamislili i celovitije sagledali situaciju. Uostalom, ovog puta pozivu za pripreme i nastup državne reprezentacije na Evropskom prvenstvu odazvali su se gotovo svi, a i onih nekoliko koji nisu imali su jake razloge.

Očito da je nađeno rešenje koje odgovara i našim najboljim igračima i državnom timu. Međutim, košarkaši nisu našli motivaciju da nastupe u univerzitetskoj selekciji.

Selektorova ideja da oformi neku vrstu B reprezentacije za sportiste koji su u širem krugu reprezentativaca, ali ne i među prvih dvanaest je veoma dobra. Zamišljena je kao mesto gde će se pratiti razvoj mlađih igrača, koji su po godinama prevazišli uzrast juniorske i mlade selekcije, a još nisu dospeli u sam ovdašnji košarkaški vrh. Na njih se gleda kao na naslednike sadašnje prve postave, a ideja je da se do reprezentativnog statusa vinu učešćem na manje značajnim takmičenjima, univerzijadama, mediteranskim igrama...

Selektor bi imao mogućnost da povremeno dopuni reprezentativni sastav, ali i da reprezentaciju godinama uigrava, prvo kroz univerzitetski, potom i kroz glavni sastav.

Univerzijada spala na niske grane

Nevolje, čini se, potiču iz statusa univerzijada. Nekada elitno nadmetanje, posebno u atletici i košarci, posle smrti Prima Nebiola, više decenija uticajnog sportskog funkcionera, izgubilo je na značaju, i to previše. Nekada su Ameri na univerzijadu slali tim ravan olimpijskom, poslednjih sezona trećerazredan.

Slično se ponaša i većina ostalih vodećih košarkaških nacija. Naš sportski pravilnik ne prepoznaje ovo nadmetanje kao značajno, pa igračima nije lako motivisati se da letnji odmor, neophodan pred novu sezonu, potraće na takmičenje izgubljene reputacije.

Čini se da bi selektor i vrh Košarkaškog saveza Srbije morali precizirati ideju sa univerzitetskom selekcijom, potom i od našeg Sportskog saveza i Olimijskog komiteta zatražiti više rangiranje nadmetanja kroz koja bi se dokazivala ova ekipa, može se reći buduća državna reprezentacija.

Preopterećeni najbolji

Ima, međutim, još jedan problem koji se ispoljava i kroz nespremnost najboljih košarkaša da nastupe na priredbi iole manjeg značaja. Reč je o prevelikom broj utakmica koje godišnje odigraju baš najbolji igrači - i preko devedeset tokom devetomesečne sezone. Znači deset utakmica mesečno, previše.

U pitanju su nastupi u nacionalnom prvenstvu, nacionalnom kupu, regionalnom nadmetanju u nas poznatom kao Jadranska liga, a tu su i nastupi u evropskim klupskim takmičenjima. Uveden je i plej-of što dodatno uvećava broj utakmica.

Kada se sve sabere, igrač odigra sedamdeset, poneki i osamdeset klupskih utakmica. Potom dolaze na red reprezentativne, a na svetskim i evropskim prvenstvima obično ih je sedam, osam, kojima valja dodati i bar četiri, pet pripremnih mečeva.

Previše evropskih klupskih takmičenja

Opterećeni tolikim utakmicama, igrači se i češće ozleđuju, a letnju pauzu između dve sezone koriste da se potpuno oporave, odmore, potom i pripreme za novu sezonu. Nije slučajno što su evropska i svetska prvenstva po pravilu sredinom septembra, kada su igrači već spremni.

Reprezentativni susreti su i najbolja provera forme. Univerzijada se, pak, održava nešto ranije, u periodu fizičkih priprema košarkaša, a kako je priredba izgubila na značaju, igrači nisu spremni skraćivati odmor i svoj plan prilagođavati takmičenju od koga ne vide neku naročitu dobit.

U svakom slučaju, stav selektora o formiranju B reprezentacije je više nego poželjan i usmeren je upravo da talentovane igrače dovede do dresa sa državnim grubom. Potrebno je malo korigovati i razraditi ideju i, nema sumnje, biće realizovana.  

Očekuje se da, u domenima svoje nadležnosti, pomognu i Sportski savez i Olimijski komitet, a od ne male koristi bi bilo rešenje spora između FIBA i ULEB-a, čime bi se umanjio broj prevelikog broja paralelnih evropskih klupskih takmičenja.